Όταν ο Αγαμέμνονας απαίτησε και πήρε τη Βρισηίδα από τον Αχιλλέα, ο Αχιλλέας το θεώρησε μεγάλη ατίμωση και αρνήθηκε να συνεχίσει να μάχεται. Η οργή του ήταν πολύ μεγάλη και αδιαφορούσε πλέον πλήρως για τα παθήματα των Αχαιών. Επέστρεψε στη μάχη με μοναδικό σκοπό να εκδικηθεί τον θάνατο του Πατρόκλου με τη δολοφονία του Έκτορα, παρά την προειδοποίηση της μητέρας του Θέτιδος, ότι αυτό θα του κοστίσει τη ζωή. Μετά από τη θριαμβευτική νίκη του έναντι του Έκτορα, ο Αχιλλέας έσυρε το νεκρό σώμα γύρω από τα τείχη της Τροίας δεμένο πίσω από το άρμα του, πανηγυρίζοντας υβριστικά τη νίκη του. Τελικά, ένα δηλητηριώδες βέλος του Πάρη κατευθυνόμενο από τον θεό Απόλλωνα τον πέτυχε στην πτέρνα, το μόνο τρωτό του σημείο και τον σκότωσε.
Κι αν ο Πάτροκλος δεν εμπλεκόταν και δε χρειαζόταν να εκδικηθεί τον θάνατό του ο Αχιλλέας, δε θα ήταν πολύ διαφορετική η ιστορία της Τροίας; Δε θα έμενε ζωντανός ο Έκτορας ώστε να ηγηθεί της αντεπίθεσης των Τρώων και να εκτοπίσει τους Αχαιούς, οι οποίοι θα είχαν υποστεί μεγάλες απωλειες; Θα έπεφτε γονατιστός ο Αγαμεμνονας μπροστά στον Αχιλλέα για να επιστρέψει και να μην χάσουν οι Αχαιοί τον πολεμο; Θα συγκινείτο ο Αχιλλέας ή λόγω της ενόχλησης του θα παρέμενε ερειστικά στη σκηνή του για να χαίρεται με τις στρατιωτικές αποτυχίες του Αγαμέμνονα;
ΥΓ: Η ιστορία αυτή θα μπορούσε να είναι αλληγορική. Οποιοσδήποτε θα μπορούσε να βρεθεί στη θέση του Αχιλλέα...
Comments
Post a Comment