Εικόνα 1: Ο Χριστός Παντοκράτορας, Μονή Σινά, μέσα 6ου αιώνα μ.Χ. Η παλαιότερη αποτύπωση του Χριστού σε εικόνα που έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα, θεωρείται από τους ιστορικούς ένα από πιο τα σημαντικά και αναγνωρίσιμα έργα της Βυζαντινής τέχνης. Συμπίπτει χρονολογικά με την ανάκτηση της Εδέσσης στη Μικρά Ασία (628 μ.Χ.) και των Ιεροσολύμων (641 μ.Χ.) από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο, οπότε και περιήλθαν στην κατοχή του ο Τίμιος Σταυρός και άλλα ιερα κειμήλια. Μεταξύ αυτών και το Μανδήλιο της Εδέσσης, το οποίο αρκετοί ιστορικοί ταυτίζουν με τη Σινδόνη του Τορίνο, που ακολούθως μεταφέρθηκε από την Έδεσσα στην Κωνσταντινούπολη και πέρασε την κατοχή των Σταυροφόρων μετά την πτώση το 1204. Πριν την ανάκτηση του Μανδηλίου/Σινδόνης, δε σώζεται καμία αποτύπωση του Χριστού, στην οποία παρουσιάζεται ως γενειοφόρος με μακριά μαλλιά. Η εικόνα του Παντοκράτωρος του Σινά είναι χωρισμένη στη μέση και αποτελείται από 2 διαφορετικές μορφές του Χριστού, παραπέμποντας στη διττή φύση Του ως ανθρώπου και Θεού.
Εικόνα 2: Η μορφή της Σινδόνης του Τορίνο, με ΑΙ επεξεργασία της κανονικής φωτογραφίας περασμένης από φίλτρα. Ο πρώτος που ανακάλυψε την μορφή ήταν ο δικηγόρος και φωτογραφος Secondo Pia το 1898, κατά τη διάρκεια έκθεσης για τον εορτασμό 400 χρόνων από την ολοκλήρωση του Καθεδρικού Ναού του Τορίνο.
Comments
Post a Comment