Περί cult leader

Αρκετοί έκαναν μεγάλη υπομονή με την κα Καρυστιανού για πολύ καιρό. Έβλεπαν τις παραφωνίες περί ολιστικής παιδιατρικής, τις αναρτήσεις της για το Μάτι, για τη νοθεία στις εθνικές εκλογές και δαγκώνονταν. Σκέφτονταν "πονεμένη μάνα ειναι, θρηνεί, μην την κακολογίσουμε, δεν είναι ούτε ηθικό ούτε κόσμιο" και γι' αυτό σιωπουσαν.

Μετά την online συγκέντρωση υπογραφών-έρανο και την 1ο επέτειο του δυστυχήματος των Τεμπών άρχισαν οι ακόμα μεγαλύτερες παραφωνίες (που τροφοδότησαν μεγάλες αντιδράσεις):
- Η δημιουργία του brand "Τέμπη - Σύλλογος Πληγέντων Δυστυχήματος" και η χρήση του κατά το δοκούν
- Οι αποκαλύψεις για την ανέλιξή της στην προεδρία του Συλλογου
- Ο εκτοπισμός των υπολοίπων οικογενειών των θυμάτων από τον Σύλλογο πλην ελαχίστων (2-3)
- Το εξώδικο στον κο Πλακιά (που έχασε 2 κόρες και μια ανηψιά στο δυστύχημα) όταν αυτός αντέδρασε για το εισιτήριο των 15 ευρώ στη συναυλία
- Η "μπάζα" της συναυλίας στο όνομα των 57 νεκρών για την καλύψη των εξοδων προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (που θα γίνει σε 10 χρόνια, αν γίνει)
- Η διασπορά ψευδών ειδήσεων με εκθέσεις τεχνικών συμβούλων αμφιβόλου κατάρτισης
- Οι τοποθετήσεις επί παντός επιστητού με θυμικό μπαρουτοκαπνισμένης έφηβης
- Το ύφος 100 καρδιναλίων με παντελή απαξίωση για οτιδήποτε επιτάσσει η έννομη τάξη
- Τα ταξίδια στις Βρυξέλλες με τον κο Αρβανίτη
- Το coaching από την αρχαιολόγο του ΑΝΤΑΡΣΥΑ
- Η πρόταση του κου Λαζόπουλου να είναι υποψήφια Πρόεδρος της Δημοκρατίας
- Η σύμπραξη με την κα Κωνσταντοπούλου σε νομικό επίπεδο
- Η πλήρης υιοθέτηση της γραμμής της από τον έμπορο των επιστολών του Χριστού.
Κοινώς, ο,τι βδελυρό διαθέτει το πολιτικό σύστημα υποτάσσεται απόλυτα στα θελήματά της και στέκεται ευλαβικά δίπλα της. Και αυτή προχωράει ακόμα παραπέρα:
- Επίδειξη ισχύος σε όσους την ευεργέτησαν, γιατί πλέον αισθάνεται παντοδύναμη και θεωρεί πως δεν έχει κανέναν ανάγκη (βλ. κόντρα με κα Γεροβασίλη).
- Δολοφονία χαρακτηρων μη πολιτικών προσώπων που θα σταθούν απέναντι της κι θ' ανατρέψουν τα έωλα επιχειρήματα της (βλ. Πλακιάς και εφέτης ανακριτής), ενώ με μαεστρία τροφοδοτεί το μένος των ακολούθων της εναντίον τους. Ο μόνος που την έχει γλιτώσει είναι ο πρώην σύζυγός της.

Τέτοια ευκαιριακά προσωποκεντρικά κινήματα προσομοιάζουν σε εναν βαθμό με τα cults. Στα cults, ο ηγέτης είναι μια ιδιαίτερη προσωπικότητα που ακροβατεί μεταξύ ψευδαίσθησης μεγαλείου και ιστριονικής διαταραχής. Εκμεταλλεύεται τα ταπεινά ένστικτα των ακολούθων για να τους χειραγωγήσει και να τους φανατίσει (εμποτίζοντάς τους με ρητορική μίσους και μισαλλοδοξία), καθώς και την αναγκη τους για συναγελασμό κι ένταξη σε ένα ευρύτερο σύνολο.

Ο ηγέτης του cult ξεκινά την πορεία του υπηρετώντας έναν ιδεατό σκοπό και στο τέλος καταλήγει να είναι η αλλοτριωμένη εκδοχή του εαυτού του, που από την έπαρση και την ματαιοδοξία του δεν βλέπει πέρα από τη μύτη του. Ευαγγελίζεται την ανατροπή ενός status quo προς κάτι καλύτερο, το οποίο καταλήγει σε εφιάλτη και για τα μέλη του cult και αλλά και για τρίτους, όταν η κατάσταση παρεκτραπεί ή δεν ευοδοθούν οι προσδοκίες τους. Οι ακόλουθοι παραμένουν από την αρχή μέχρι το τέλος παρωπιδικοί, έχουν απωλέσει κάθε ίχνος κριτικής σκέψης, βγάζουν απωθημένα και οι προσδοκίες τους εκπληρώνονται μέσα από το δόγμα του ηγέτη, το οποίο επίσης τους οδηγεί στην αλλοτρίωση.

Η περιγραφή του ηγέτη του cult αποτυπώνει ιδανικά π.χ. τον Charles Manson. Όμως, σας φέρνει λίγο στο μυαλό ιδιαίτερες προσωπικότητες όπως ο Hitler και ο Stalin; Yess...

Αλλά μετά την άνοδο και τις ακρότητες που τη συνοδεύουν απο πλευράς ηγέτη και ακολούθων, έπεται η πτώση και η διάλυση του cult με πολλές παράπλευρες απώλειες...

Comments