Συχνά πλέον εμπλέκομαι σε συζητήσεις, όπου ψέγουν το Ισραήλ κι έμμεσα εμένα λόγω της στήριξής μου σε αυτό, αγιοποιώντας την Παλαιστίνη και υποτιμώντας τους παράγοντες "Χαμάς" και "Μουσουλμανική Αδελφότητα". Τα βέλη που βγάζουν από τη φαρέτρα τους είναι τα συνηθισμένα: Οι άμαχοι, τα παιδάκια, ο υποσιτισμός, ο εποικισμός, ο αποκλεισμός της Γάζας, οι "κακοί Εβραίοι" που σκότωσαν τον Χριστό και θέλουν να ελέγχουν τον κόσμο.
Επειδή βαριέμαι πλέον να κάνω διεξοδική ανάλυση για τον Μουφτή της Ιερουσαλήμ, τη συμμετοχή των Παλαιστινίων σε σφαγές Ελλήνων στο πλευρό των SS (βλ. Δίστομο), τους 6 νεκρούς της Βότση στην Πάτρα και τους 8 του City of Poros, τον απατεώνα Αιγύπτιο ονόματι Γιάσερ Αραφάτ, τις αρνήσεις των ίδιων των Παλαιστινίων να φτιάξουν κράτος, τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, το καταστατικό της Χαμάς, τα ποσοστά στήριξής της διαχρονικά από τον παλαιστινιακό πληθυσμό, την απρόκλητη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου, τη σπουδή των δυνάμεων του IDF να προειδοποιούν για τα χτυπήματά τους, την επιμονή του Ισραήλ να διανέμεται ανθρωπιστική βοήθεια παρά τους σκοπελους του ΟΗΕ και των ΜΚΟ, την απόβαση του ριζοσπαστικού Ισλάμ στη Δύση με τη φενάκη του "ταλαίπωρου μετανάστη", έχω αποφασίσει να είμαι λιτός και απέριττος. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και στο μυαλό κάποιων το νόμισμα έχει μόνο μία όψη.
Μοιραία, αν και πριν από πολλά χρόνια ως παιδί μεγαλωμένο τη δεκαετία του '80 έβλεπα τους Παλαιστίνιους ως κατατρεγμένους και τον Αραφάτ ως σπουδαίο ηγέτη (lol), παρατηρώντας τωρα το "ταξίδι" μου θεωρώ δυνατή την αλλαγή της οπτικής ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα. Για εμένα, πέραν της μελέτης της ιστορίας της Μέσης Ανατολής, καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε ένας χαρακτήρας: ο Σάιλοκ από τον "Έμπορο της Βενετίας"...
Συνεπώς, όταν κουράζομαι από αδιέξοδες συζητήσεις, λέω πολύ απλά: "Δε θα ήθελα ποτέ να πέσει η κόρη μου στα χέρια τους, όπως έγινε αντίστοιχα με τα παιδιά της οικογένειας Μπίμπας. Εγώ θα πάω με τους Ισραηλινούς. Εσείς πηγαίνετε με τους Παλαιστινίους. Αν το πράγμα στραβώσει, θα έρχομαι να σας ανάβω το καντήλι."
Comments
Post a Comment