Δημοκρατικό Κόμμα: Από το ΚΚ των ΗΠΑ στη στήριξη του κινήματος "Free Palestine" και τους αριστεριστές εκτελεστές


Η ταινία «Good Night, and Good Luck» του 2005, σε σκηνοθεσία του Τζορτζ Κλούνεϊ, αναφέρεται στη σύγκρουση του δημοσιογράφου του CBS, Έντουαρντ Ρ. Μάροου, και του γερουσιαστή των ΗΠΑ, Τζόζεφ Μακάρθι, κατά τη διάρκεια του Μακαρθισμού στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Αν και η κεντρική θεματολογία περιστρέφεται γύρω από τις κατηγορίες του Μακάρθι κατά των κομμουνιστών, δίνοντας έμφαση σε πολιτικά και εθνικά κριτήρια, δεν εμβαθύνει στο ζήτημα της διείσδυσής τους στο Δημοκρατικό Κόμμα.

Η ενσωμάτωση των Αμερικανών κομμουνιστών στο Δημοκρατικό Κόμμα αποτέλεσε μέρος μιας ευρύτερης ιστορικής εξέλιξης. Κατά τη δεκαετία του 1930, το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ (CPUSA), ακολουθώντας την κατεύθυνση της Κομμουνιστικής Διεθνούς, υιοθέτησε τη στρατηγική του «Λαϊκού Μετώπου», με στόχο τη δημιουργία ευρύτερων συμμαχιών με σοσιαλιστικές, φιλελεύθερες και άλλες προοδευτικές δυνάμεις για την αντιμετώπιση του φασισμού.

Το CPUSA ύποστήριξε ενεργά τον Φράνκλιν Ντ. Ρούζβελτ και το New Deal, καθώς τα προγράμματα του, όπως η ενίσχυση των συνδικάτων και η κοινωνική ασφάλιση, ήταν συμβατά με τις θέσεις τους. Σταδιακά, απέκτησε ισχυρή επιρροή στο εργατικό κίνημα μέσω του Κογκρέσου Βιομηχανικών Οργανώσεων (CIO) και συνεργάστηκε με τους Δημοκρατικούς για την προώθηση των εργατικών δικαιωμάτων. Αυτή η συνεργασία δεν σήμαινε ότι οι κομμουνιστές εγκατέλειψαν τις ιδεολογικές τους αρχές, αλλά ότι χρησιμοποίησαν το δικομματικό σύστημα για να ασκήσουν επιρροή σε συγκεκριμένα ζητήματα. Η συνύπαρξη αυτή συνεχίστηκε και μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, με σοσιαλδημοκρατικές και σοσιαλιστικές ομάδες να συνεχίζουν να δρουν εντός ή σε συνεργασία με το Δημοκρατικό Κόμμα.

Μετά το τέλος της προεδρίας του Μπαράκ Ομπάμα το 2017, το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ βίωσε μια σημαντική στροφή προς τα αριστερά, κυρίως υπό την επιρροή της γενιάς των προοδευτικών όπως ο Μπέρνι Σάντερς, η Αλεξάνδρια Οκάσιο-Κόρτεζ και η "Συνέλευση των 4" (The Squad). Αυτή η μετατόπιση φάνηκε στις προεδρικές εκλογές του 2020 με την υποστήριξη προγραμμάτων όπως το Medicare for All, το Green New Deal και η κριτική στην εταιρική επιρροή. Παράγοντες όπως η Μεγάλη Ύφεση, το MeToo και το Black Lives Matter ενίσχυσαν αυτή την τάση. Παρατηρήθηκε μια εσωτερική μάχη στο Δημοκρατικό Κόμμα μεταξύ της παραδοσιακής, κεντρώας πτέρυγας και της αναδυόμενης, ισχυρής προοδευτικής αριστεράς, εξαιτίας ενός τμήματος της εκλογικής βάσης του Δημοκρατικού Κόμματος, ιδίως οι νεότεροι ψηφοφόροι και οι μειονότητες. Παρά τη στροφή προς τα αριστερά, επίσημα δεν υπήρξε "εισχώρηση" βίαιων, μη-συστημικών ομάδων όπως η Antifa, ούτε η ηγεσία του Δημοκρατικού κόμματος υποστήριξε επίσημα τη βία και τον εξτρεμισμό της Antifa, αν και υπάρχει ταύτιση στην πεποίθηση ότι πρέπει να αντιτίθενται στον φασισμό, τον ρατσισμό και την ακροδεξιά.

Στροφή μέρους του Δημοκρατικού κόμματος προς τη αριστερή ριζοσπαστικοποίηση παρατηρήθηκε με τη στήριξη του κινήματος «Free Palestine». Ιστορικά, το Δημοκρατικό Κόμμα υπήρξε ισχυρός υποστηρικτής του Ισραήλ. Όμως, υπήρξε σύγκρουση ανάμεσα στην παραδοσιακή ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος και αρκετών στελεχών του, τα οποία εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στους Παλαιστίνιους, στηρίζοντας παράλληλα την εκλογική βάση των ψηφοφόρων του που τάχθηκαν υπέρ των Παλαιστινίων μέσω εκστρατειών και διαμαρτυριών.

Χαρακτηριστική περίπτωση του χάσματος ήταν η αντίθεση του πρώην Προέδρου, Τζο Μπάιντεν, στην έκδοση ενταλμάτων σύλληψης κατά του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ). Ο Μπάιντεν χαρακτήρισε εξωφρενική την έκδοση των ενταλμάτων και μίλησε για δημιουργία «ψευδούς ηθικής ισοδυναμίας» μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς. Την άποψη αυτή δεν συμμερίστηκαν ο Μπέρνι Σάντερς, η Ιλχάν Ομάρ, η Αϊάνα Πρέσλεϊ και η Ρασίντα Τλαΐμπ, έχοντας εκφράσει επανειλημμένα τη στήριξή τους προς την Παλαιστίνη.

Μια ενδιαφέρουσα ιστορία μοιράστηκε ο γιος του Μπάιντεν, Χάντερ, σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Άντριου Κάλαχαν, όπου αρχικά αποκαλεί τον Κλούνεϊ «αρπακτικό», που ώθησε τον πατέρα του στην απόσυρση από την κούρσα της προεδρίας, και αναφέρεται σε συμβάντα που οδήγησαν σε αυτή την κατεύθυνση, με ενορχηστρωτή τον Κλούνεϊ. Ακολούθως, αναφέρεται στη γκρίνια του Κλούνεϊ προς το προσωπικό του Λευκού Οίκου σχετικά με την αποδοκιμασία του Τζο Μπάιντεν για το ένταλμα σύλληψης εις βάρος του Νετανιάχου. Ο Χάντερ κατονομάζει τη σύζυγο του Κλούνεϊ, Αμάλ Αλαμουντίν, ως την αρχιτέκτονα του συγκεκριμένου εντάλματος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Μάλιστα, ο Clooney εκνευρίστηκε όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν της απέδιδε τα εύσημα γι’ αυτό κι έστελνε ολόκληρα κατεβατά στο κινητό του Μπάιντεν, απειλώντας πως θα ντροπιάσει τον Πρόεδρο και πως θα αποσυρθεί από το fundraiser που οργάνωναν εκείνη την περίοδο.

Την άνοιξη του 2024, οι μεγάλες φοιτητικές κινητοποιήσεις στα αμερικανικά πανεπιστήμια, στο πλαίσιο του κινήματος «Free Palestine». Στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος στήριξαν τις κινητοποιήσεις, όπως και οι οργανώσεις των νέων του κόμματος, όπως οι College Democrats of America, που εξέδωσαν δημόσιες δηλώσεις για να τις υποστηρίξουν και να επικρίνουν την κυβέρνηση Μπάιντεν για την πολιτική της απέναντι στον πόλεμο στη Γάζα.

Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης και επεκτάθηκαν γρήγορα σε ολόκληρες τις ΗΠΑ, σε περισσότερα από 100 πανεπιστημιακά ιδρύματα. Περισσότεροι από 2.000 διαδηλωτές συνελήφθησαν σε πανεπιστημιουπόλεις σε 21 πολιτείες, ενώ φοιτητές αντιμετώπισαν και σοβαρές πειθαρχικές ποινές από τα πανεπιστήμια τους, όπως αποβολή από τις φοιτητικές εστίες και αναστολή ή οριστική διαγραφή από τα πανεπιστήμια. Κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων παρατηρήθηκαν και φαινόμενα πογκρόμ από τους εξεγερμένους φοιτητές κατά Εβραίων συμφοιτητών τους και εργαζομένων στα πανεπιστήμια.

3 περαστικά έρχονται να καταδείξουν τις ακραίες τάσεις αριστεριστών ή υποστηρικτών του Δημοκρατικού Κόμματος, κάνοντας αναφορές στο κίνημα «Free Palestine». Το πρώτο είναι η φονική επίθεση έξω από το Εβραϊκό Μουσείο της Ουάσιγκτον. Στην επίθεση σκοτώθηκαν η Αμερικανίδα πολίτης Σάρα Μίλγκριμ και ο Ισραηλινογερμανός υπήκοος Γιάρον Λισίνσκι. Οι δύο τους ήταν ζευγάρι που επρόκειτο να αρραβωνιαστεί. Ο γεννημένος στο Σικάγο Ελάιας Ροντρίγκεζ, 31 ετών, ο οποίος κατηγορείται για τη δολοφονία, φέρεται ότι φώναζε «Ελευθερία στην Παλαιστίνη» μετά τη σύλληψή του.

Το δεύτερο αφορά τη μαζική δολοφονία που σημειώθηκε στις 27 Αυγούστου 2025, στην Καθολική Εκκλησία και Σχολείο Annunciation στη Μινεάπολη της Μινεσότα. 2 παιδιά δολοφονήθηκαν και 21 άτομα (18 εξ αυτών παιδιά) τραυματίστηκαν από τον Robin M. Westman, 23 ετών, ο οποίος αυτοκτόνησε μετά τη φονική επίθεση. Στα βίντεο που είχε αναρτήσει, ήταν εμφανή συνθήματα όπως «kill Donald Trump», «Israel must fall» και «Free Palestine».

Το τρίτο, αν και εξακολουθούν να προκύπτουν νέα στοιχεία, σχετίζεται με την φονική επίθεση στον ακτιβιστή Charlie Kirk στις 11 Σεπτεμβρίου 2025, στο Πανεπιστήμιο Utah Valley, ο οποίος είχε εκφράσει επανειλημμένα τη στήριξή του στο Ισραήλ. Ο 22χρονος καθ’ ομολογίαν δράστης, Tyler Robinson, αν και δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστά τα κίνητρά του, εμφανίζεται ως υποστηρικτής του κινήματος «Free Palestine», καθώς στους λογαριασμούς του στα social media έχουν εντοπιστεί σημαία της Παλαιστίνης, ένα emoji που συνδέεται με τους Δημοκρατικούς Σοσιαλιστές της Αμερικής (DSA), μια ομάδα γνωστή για την στάση της υπέρ της Παλαιστίνης και τη συνεργασία της με το αντισημιτικό BDS (Boycott, Divestment, Sanctions) και εικόνα προφίλ του Μάο Τσετούνγκ, που συνάδει με αριστερές ή αντιιμπεριαλιστικές απόψεις που συχνά περιλαμβάνουν την αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη.

Όσο μαίνεται η σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, δεν αποκλείεται να επαναληφθούν παρόμοια αιματηρά συμβάντα. Το σίγουρο είναι πως το ιδεολογικό χάσμα εντός του Δημοκρατικού Κόμματος και η στήριξη αρκετών στελεχών του σε αντισημιτικές φωνές θα συνεχίσει να υφίσταται, όταν μάλιστα ορισμένες διακεκριμένες προσωπικότητες εντός αυτού, όπως η Ιλχάν Ομάρ και η Ρασίντα Τλαΐμπ, έχουν διασυνδέσεις με οργανώσεις όπως η Council on American-Islamic Relations (CAIR), η οποία έχει κατηγορηθεί επανειλημμένα από κάποιους για επαφές με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Πηγές:

Comments