Ζήτησα από το AI να υποδυθεί τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και να εκφωνήσει επικήδειο προς τιμήν του Ιωάννη Καποδίστρια την ημέρα της κηδείας του, στον ναό του Αγίου Γεωργίου στο Ναύπλιο. Το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό!
"Αδέρφια Έλληνες, Στρατιωτικοί και Πολιτικοί,
Σκύψτε το κεφάλι! Σήμερα η Πατρίδα ορφάνεψε για δεύτερη φορά. Σήμερα, εδώ στο Ναύπλιο, μπροστά στην εκκλησιά του Αγίου Γεωργίου, δεν κηδεύουμε απλώς έναν άνθρωπο. Κηδεύουμε την ελπίδα που είχαμε να γίνουμε κράτος σωστό και νοικοκυρεμένο.
Η καρδιά του Γέρου του Μοριά είναι μαύρη σήμερα, πιο μαύρη κι από το μπαρούτι που φάγαμε στη ζωή μας.
«Ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδος και δεν την παίρνει πίσω», είχα πει κάποτε. Αλλά εμείς, μωροί και τυφλοί, πήραμε το στυλό και μουντζουρώσαμε το χαρτί με αδελφικό αίμα.
Κοιτάξτε τον Κυβερνήτη. Αυτός ο άνδρας δεν ήρθε στην Ελλάδα για να πλουτίσει. Τα είχε όλα στα ξένα. Ήταν το δεξί χέρι του Τσάρου της Ρωσίας, εκεί που οι βασιλιάδες της Ευρώπης κρέμονταν από τα χείλη του. Αυτός ήταν που έδωσε Σύνταγμα και ελευθερία στους Ελβετούς, και τον τιμούν ακόμα σαν σωτήρα. Αυτός ήταν που ύψωσε το ανάστημά του και έσωσε τη Γαλλία από τον διαμελισμό, όταν τα θηρία ήθελαν να την κατασπαράξουν μετά τον Ναπολέοντα.
Και όμως, άφησε δόξες, τιμές και παλάτια, και ήρθε εδώ, στο "πέτρινο αλώνι". Τι βρήκε; Ερείπια, στάχτες, πειρατές και ληστές.
Μάζεψε τα ορφανά του πολέμου και τους έδωσε στέγη και γράμματα.
Οργάνωσε τον στρατό, για να μην είμαστε ασκέρια αλλά τακτική δύναμη.
Έβαλε θεμέλια, έφερε την πατάτα για να χορτάσει η φτωχολογιά, έφτιαξε δικαστήρια για να βρούμε το δίκιο μας.
Προσπάθησε να χτίσει σπίτι από τα χαλάσματα. Και εμείς πώς τον πληρώσαμε;
Δεν τον σκότωσε βόλι τουρκικό, αδέρφια. Δεν τον έριξε κάτω ο Ιμπραήμ. Το σαράκι μας τον έφαγε. Η δολερή διχόνοια. Το χέρι που οπλίστηκε ήταν ελληνικό. Κυριακή μέρα, έξω από την εκκλησιά, βάψαμε τα χέρια μας με το αίμα του ανθρώπου που θυσιάστηκε για εμάς. Ντροπή μας! Τον φάγαμε τον Κυβερνήτη, γιατί δεν αντέξαμε την τάξη και το δίκιο, γιατί συνηθίσαμε στην ανωμαλία.
Ιωάννη, Κυβερνήτη της Ελλάδος, Συγχώρεσέ μας. Η ιστορία θα γράψει πως ήσουν πολύ μεγάλος για να σε χωρέσει τούτος ο μικρός τόπος την ώρα του βρασμού. Εύχομαι το αίμα σου να είναι το τελευταίο που χύνεται από αδελφικό χέρι.
Καλό ταξίδι. Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή σου και να λυπηθεί την καημένη την Πατρίδα μας."
ΥΓ: Κείμενο και εικόνα δημιουργήθηκαν με τη χρήση ειδικού Gem με όνομα "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης" στο Gemini της Google.
Comments
Post a Comment